Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Είμαστε αλάνια, τα καλυτερα παιδιά μέσα στην πιάτσα...
και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα...

Τι τα θες, τι τα θες, πάντα έτσι είν'η ζωή
θα γελάς ή θα κλαις βράδυ και πρωί...

Κάθε μας μεράκι, γίνεται τραγούδι και το λέμε
και μες στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε


Α ρε Τσιτσανη...

Δεν υπάρχουν σχόλια: