Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Η αποκαλυπτική μουσική του Χατζιδάκι



'Οπως έχω ξαναπεί, το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου είχα φύγει για το χωριό μου, το Λεωνίδιο Αρκαδίας. Πέρασα καλά τότε, αλλά πιο πολύ ευχαριστήθηκα το ταξίδι της επιστροφής. Ήταν Κυριακή, μια υπέροχη μέρα με ήλιο φωτεινό αλλά όχι εχθρικό και καθαρό γαλάζιο ουρανό που αντανακλούσε στη θάλασσα. Για όσους δεν ξέρουν, ο δρόμος από το χωριό μου μέχρι το Άργος ( περίπου μια ώρα ) πάει γυαλό γυαλό, οπότε το θέαμα ήταν πολυ ευχάριστο. Είχαμε βάλει να παίζουν τα 30 Νυχτερινά του Χατζιδάκι και μολονότι ήταν πρωί ταίριαζαν απόλυτα με το τοπίο. Για την ακρίβεια ΗΤΑΝ το τοπίο μεταφρασμένο σε μούσικη. Μια μουσική πλεξούδα από ήλιο ελληνικό , θάλασσα κι ασημοπράσινες ελιές. Στο αμάξι κανείς δε μίλαγε,ένας υποσυνείδητος φόρος τιμής στο συνθέτη, κι εγώ σκεφτόμουν τα μυστήρια αυτού του μάγου του πενταγράμμου. Πώς γίνεται να νιώθεις λίγο μελαγχολία, μια παράξενη ηρέμία και ταυτόχρονα να θες να φωνάξεις από τη χαρά του ακούσματος αυτης της θείας μουσικής ; Κι όλα αυτά για μελωδίες που είναι σχετικά οικείες... 
Καθώς προχωρούσαμε σκεφτόμουνα έναν άλλο δίσκο που είχα ακούσει πρόσφατα, "Το χαμόγελο της Τζοκόντα" του ιδίου συνθέτη φυσικά. Αυτή η μουσική και συγκεκριμένα το κομματι : "Πορτρέτο της μητέρας μου",μου είχε προξενήσει εντελώς διαφορετικά συναισθήματα. Ναι μεν και ο πιο άμουσος θα καταλάβαινε το ταλέντο που χρειάστηκε για να γραφτεί αυτή η μουσική, όμως ταυτόχρονα την ένιωσα σαν κάτι πρωτόγνωρα ξένο, σαν να μην αντιστιχεί με κανένα κομμάτι μέσα μου. Ταραχή. Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους σκοπούς του : " Το τραγούδι είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας, που θα φωτίσω τις κρυφές και αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γεννούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο ύπνος σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο εφησυχασμός σας." 
Τα συναισθήματά μου είναι περίπου σαν του Τζον Φώουλς όταν πρωτοαντίκρισε το ελληνικό φως  ( αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα βέβαια ) :
http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/111-128.pdf  ( κατω κατω "Κοιτώντας την Αθήνα" ) 

Δεν υπάρχουν σχόλια: