Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011



Πολίτικη Κουζίνα... Αυτή την ταινία, την λατρεύω, όπως λατρεύω και την Πόλη. Τη γνώρισα και την ερωυτεύτηκα μέσα από τη Λωξάντρα. Και μετά η ταινία... με αποτέλειωσε ! Λατρεύω τις μυρωδιές, τη μουσική, τα χρώματα και προπαντώς τους απλούς ανθρώπους της. Οι Πολίτες και ιδιαίτερα οι Έλληνες ήταν άνθρωποι βαθιά καλλιεργημένοι, ακόμα και χωρίς μόρφωση. Ζούσαν με όλες τους τις αισθήσεις. Όραση, όσφρηση, γεύση, αφή... Ήταν άνθρωποι ήσυχοι και υπομονετικοί ( μιας και πάντα υπήρχε ο φόβος των Τούρκων ). Και αγαπούσαν...ποιητικά. Δεν υπήρχε περίπτωση Έλληνας Πολίτης να χτυπήσει τη γυναίκα του. Πα! Καλέ η γυναίκα βασίλισσα του σπιτιού ήταν και το σπίτι της το λάτρευε. Για αυτό τα οικοκυρικά τα λέγανε λάτρα του σπιτιού. Τότε. Τωρα δεν ξέρω πως είναι...  Θέλω να πιστεύω πως κάτι από το πνεύμα της παλιάς Πόλης έχει διατηρηθεί, κάπου μέσα στα σοκάκια της...

Δεν υπάρχουν σχόλια: