Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Ένα ποίημα για να εξιλεωθώ

Ντρέπομαι πάρα πολύ γιατί τόσον καιρό δεν έχω αξιωθεί να κάνω μια ανάρτηση... Αράχνιασε το μέρος!
Και να πεις ότι δεν έχω τι να γράψω... Πολλές ιδέες και λίγος χρόνος. Ελπίζω να πάρω τη ρεβάνς το Πάσχα. Τελωσπάντων, ανεβάζω ένα ποίημα που έγραψα και αναρτήθηκε στο protagon.gr. Μέτριο αλλά πέρα για πέρα αληθινό... Δυστυχώς.

Αμαρτίες γονέων

Αχ εσείς οι τυφλοί, οι ξεροκέφαλοι άνθρωποι!
Δεν είστε για οικογένεια.
Δεν σας αξίζουν τα παιδιά.
Γιατί τα βασανίζετε.
Γιατί τα αναγκάζετε
ν' αλλάξουν με εσάς ρόλους.
Εσείς, που είστε η σκέπη τους,
πάτε να τα συντρίψετε.
Και αναγκάζονται αυτά
μ' ολάκερο το μικρό τους σώμα
ν' ανασηκώσουν το Εγώ σας.
Μεγάλο σαν ταφόπλακα.

Θα ρθεί η ώρα κι οι καιροί
κι απ' τα παιδιά σας θα το βρείτε!
Και δεν θα ξέρετε γιατί...

Ευχή και κατάρα αφήνω μ' αυτό το ποίημα, σ' όλους τους γονείς που πρέπει να χωρίσουν. Να χουν πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής τους και να μην παιδέψουν τα παιδιά τους.

Αφιερωμένο σε τρία καλά παιδιά.

3 σχόλια:

V@ssilis Αntonenas είπε...

Πολύ ωραίο ποίημα!!!

Λ.Ν.Δ είπε...

Σωστά το έθεσες.
Ευχαριστούμε.

Άλλα 3 καλά παιδιά...

Ελευθερία είπε...

Και εγώ ευχαριστώ για το σχόλιο... Είναι ίσως το πιο όμορφο και ειλικρινές που έχω πάρει.
Καλά κουράγια!