Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Η πίκρα μου

Κάποτε έλεγες πως ήσουν μεγάλος
με τιράντες και γυαλιά ·
ασχημοπαπαγάλος έλεγες.
Τραγουδούσες όμως
για τα παιδιά που χάθηκαν.
Για "τα κορίτσια που πηγαίνουν
δύο δύο βιαστικά"
σε μια καρότσα Φορτηγού.

Φώναζες με σιγουριά σε μια θάλασσα
να μας πάρει μακριά
και δε φοβόσουν την οργή της
γιατί ήξερες πως δεν πειράζει τους αληθινούς.
Τώρα, κρυμμένος στο ποτάμι, ανασαίνεις
αχ κυρ Νιόνιο με καλάμι ανασαίνεις.
Και τραγουδάς πιο δυνατά μ' ένα μοτίβο ηλεκτρικό
-που δεν είναι δικό σου-
μπας και ξορκίσεις το θυμό της, το κακό.

Τραγουδούσες και για τους πολιτευτές
ώσπου τους ακολούθησες.
Σημαία από νάυλον
που όμως δεν υπηρέτησες.
Ήσουν "τρελός".
Ακόμα πιστεύεις ότι είσαι.

Κάνεις χαριστικά τις συναυλίες.
Πηδάς, απλώνεις χέρια που και που,
βάζεις και βγάζεις τα γυαλάκια.
Βγάζεις και λόγους επαναστατικούς.
Θες να μας πείσεις ότι είσαι ο αιώνιος έφηβος
και Άνοιξη για πάντα.

Αφού δεν ονειρεύεσαι πια σαν τον Καραγκιόζη,
τίποτα κυρ Νιόνιο δε σε σώζει.
Αφού οι μικρές σου πλάτες
αναπαύονται στον καναπέ
με δίχως φίλους και εχθρούς για επιβάτες.

Κι όμως κυρ Νιόνιο -αχ!
Ομήρους και δέσμιους μας κρατάς
μ' αυτά τα λόγια και τη μουσική.
Είχες ταλέντο.
Τα τραγούδια σου πάντα θα είναι τα όνειρά μας.
Γι' αυτό και ερχόμαστε στις συναυλίες
παραμυθά Σαββόπουλε!
Για να τραγουδήσουμε με σιγανή φωνή
πως σ' αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί...
Κι εσύ;
Έχεις δικαίωμα άραγε ακόμη να το τραγουδάς;

Έπρεπε να το περιμένω βέβαια.
Αλλά γιατί;




ΥΓ: Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι ο αγαπημένος μου τραγουδοποιός όπως και αν έχει καταλήξει.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Dikio exeis.O sabbopoulos einai FOBEROS!

Ανώνυμος είπε...

Δεν νομίζω να κατέληξε έτσι. Πάντα έτσι ήταν.

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω ότι είναι απλά ένας άνθρωπος και όπως σε όλους τους ανθρώπους δεν μπορείς να στηριχθείς, αλλά μόνο να τους βλέπεις με τρυφερότητα. Έχει κάνει πολλά πίσω μπρος, εμένα και μόνο που είχε την τόλμη να το κάνει, χωρίς να κρύβεται, μου αρκεί. Βέβαια σαν τραγουδοποιός είναι τι κάτι άλλο.