Ένα όραμα της στιγμής

(σε καμία περίπτωση ποίημα)


Η Λούσι στον ουρανό με διαμάντια

Η Λούσι στη γη με χαλίκια στις τσέπες
 να μην την πάρει ο αέρας
Η Λούσι περπατάει, τρέχει
Η Λούσι να προλάβει να δει τον κόσμο
Η Λούσι να προλάβει να καταλάβει
Η Λούσι, α, δεν προλαβαίνει
Η Λούσι μ' ένα σκοινί στη μέση της δεμένο
 (η άλλη άκρη γύρω απ' την Καπνικαρέα)
Η Λούσι πάνω-κάτω στην Ερμού
 να τραγουδήσει με μπαγλαμαδάκια και stereo
 να κοιτάξει τους επαίτες στα μάτια
 κυρίως τους επαίτες συναισθημάτων
 με τα γεμάτα σακούλες χέρια
Η Λούσι να χαϊδέψει τον σκύλο
 τον λυτό και τον δεμένο
Η Λούσι να δοκιμάσει τα γλυκά όλων των φούρνων
 κι όλες τις κουκούλες των ρούχων
 (μήπως κρυφτεί από το πεπρωμένο τραγούδι της)
H Λούσι να χαρίσει θέλει απελπισμένα
 τα διαμάντια της στον τοπικό αλαφροχέρη
 μα αυτά είναι ακόμα χαλίκια.

 
Η Λούσι τέλος
 χάθηκε
 ανάμεσα σε μια λατέρνα και στα Ζάρα.


**************************************************
 

Τι ακούσαμε σήμερα 0.8

Στο σταθμό της Αττικής:
"Τα εισιτήρια σας παρακαλώ.. τα εισιτήριά σας... Για να δω, ποιος δεν έχει εισιτήριο;;"

..Να που υπάρχουν και συμπαθητικοί ελεγκτές!