Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

Λοιπον τελικα η ζωη στο χωριο δεν ειναι και τοσο βαρετη...
Ας πουμε χτες ειχε δωρεαν την ακολουθη παρασταση, η οποια ηταν πραγματικα πολυ ωραια...

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια μεγάλων Ελλήνων συνθετών ΛΟΡΝΑ θα παρουσιάσει τη μουσικοθεατρική παράσταση "Χτες-Σήμερα-Πάντα" που γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στο θέατρο «Θυμέλη» την Παρασκευή 30 Ιουλίου, στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου Λεωνιδίου.
Μια μουσικοθεατρική παράσταση–έκπληξη που χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: Παλιά Αθήνα, Παρίσι, θρυλικές μελωδίες του Hollywood και αγαπημένα τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο.

Αθάνατες, διαχρονικές μελωδίες θα μας κρατήσουν συντροφιά για δυόμισι περίπου ώρες σε μια ζεστή θεατρική ατμόσφαιρα όπου το θέατρο, ο κινηματογράφος και η μουσική σκηνή δίνουν ραντεβού σε κλίμα νοσταλγικό αλλά και κεφάτο, με εναλλαγές ρομαντικές και εύθυμες.

Την ερμηνεύτρια πλαισιώνουν τέσσερις ταλαντούχοι ηθοποιοί – χορευτές – τραγουδιστές: Ρέα Πεδιαδιτάκη, Ανδρέας Παπαγιαννάκης, Βανέσα Αραπάκη και Στέλιος Κέλερης. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Έλλη Βοζικιάδου, τα κείμενα ο Ιάκωβος Αυλητής, τα σκηνικά ο Χάρης Σεπεντζής, τα κοστούμια η Έλσα Βώκου και τις χορογραφίες η Κική Σελιώνη και η Όλγα Σπυράκη. Τα τραγούδια και τη μουσική της παράστασης επιμελούνται και ενορχηστρώνουν ο Δαυίδ Ναχμίας, ο Κώστας Αναδιώτης, ο Πάνος Δέρβος και ο Βασίλης Ποτήρης. Σκηνοθεσία κι επιμέλεια βίντεο: Γιώργος Παντελεάκης.


Ηταν μια πραγματικα καλοφτιαγμενη παρασταση, ενα μωσαικο μουσικων εκπληξεων : απο τα τραγουδια των ερωτικων απογοητευσεων της Αθηνας του '20, στα γαλλικα καμπαρε με την νοσταλγια και την τσαχπινια τους και την Edith Piaf και επειτα Hollywood με Τιτανικο ( εκει εκλαψα λιγο γιατι επαιζε και βιντεο απο πισω ) και Elvis Prisley και λολυποπ. Τελος ατακες και τραγουδια της αθανατης Finos Films, Βλαχοπουλου και τα λοιπα...
1 η ωρα γυρισαμε... Ειχε και αστερια και φεγγαρι...
Πολυ ρομαντικα !

Αυτα...

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

Τελικα ο κοσμος δεν παει καλα... Και ποτε πηγαινε δηλαδη ? Απο την αρχη ολα στραβα πηγαινανε ! Μερικοι ανθρωποι ομως παραπανε ! Μιλαμε για πολυ περιεργα τρενα ! Εκει που εισαι μια χαρα μαζι τους, μεσα στην ευγενεια και τη γλυκα, τα παιρνουν στο κρανιο, θυμωνουν και δε συμμαζευεται... Βεβαια τα ατομα για τα οποια μιλαω ειναι στην εφηβεια και παιρνουν ελαφρυντικα, αλλα τι παει να πει αυτο ? Μπηκα στην εφηβεια και κανω ο,τι μου καπνησει ? Και γω στην εφηβεια ειμαι ρε παιδια αλλα δεν κανω κι ετσι...
Καιρος να συμμαζευτουν μερικοι μερικοι λοιπον...

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

Να μην ξεχασω :

Χρονια Πολλα και ευτυχισμενα στην Π. για τα γενεθλια της και συγχαρητηρια για το τελευταίο της τολμηρο επιτευγμα... ;-)

Επισης Χρονια Πολλα στο Βιβακι που γιορταζει αυριο !!!

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Δε βαριεμαι !

Εχω πραγματικα πολυ καιρο να γραψω ! Δεν έφταιγα εγω ομως μιας και ειμαι στο χωριο μου το Λεωνιδιο. Ας ειναι καλα η θεια μου η Ματινα που μου δανεισε το δικο της. Καλη και η εξοχη αλλα χωρις ιντερνετ νιωθω χαμενη.Ειμαι εξαρτημενη και το παραδεχομαι ! Ειδα και το Twilight και μπορω να πω οτι ηταν χαμενος χρονος. Περα απο την ιδεα της ιστοριας γυρω απο τους βρυκολακες, δεν ειχε κανενα σεναριο. Ηταν μια ρομαντικη ταινια για κοριτσια και δεν καταλαβαινω γιατι κολλανε ολες με τον Εντουαρντ. Προσωπικα δεν του βρισκω τιποτα, μαλλον τρομαχτικος ειναι.
Οχι οτι εχω τιποτα με τις ρομαντικες ταινιες... Ισα ισα που ειμαι και μεγαλη φαν. Ε, τι να κανουμε ειμαι αθεραπευτα ρομαντικη. Αλλα να υπαρχει ενα σεναριο, εστω και για τα προσχηματα...
Ας παρουμε για παραδειγμα τη σειρα " Χιλιες και μια νυχτες ", την οποια εγω λατρευω (οπως και πολυς αλλος κοσμος ) κυριως για τους κεντρικους ηρωες: τη Σεχραζατ και τον Ονουρ των οποιων η χημεια ειναι φοβερη. Δεν ειναι αλλωστε τυχαιο το οτι ο "Ονουρ" στην πραγματικη ζωη χωρισε με τη γυναικα του για να παντρευτει τη " Σεχραζατ" και εχουν και ενα αγορακι ενος ετους. Η Σεχραζατ της σειρας, κατα κοσμον Μπεργκουζαρ Κορελ ειναι πραγματικα πανεμορφη με τα μεγαλα της ματια και εκεινη την ανατολιτικη ομορφια που την προτιμω απο την αμερικανικη : ξανθο-μαλλι-γαλανο-ματι. Ο Ονουρ παλι δεν ειναι αυτο που λεμε ομορφος αλλα ειναι πολυ γλυκος, τρυφερος και ταυτοχρονα δυνατος ( ψυχη τε και σωματι ) και τελωσπαντων γοητευτικος. Eκτος ομως απο αυτο το ζευγαρι, υπαρχουν ενα σωρο αλλα πραγματα που μας απασχολουν και που δε μου φτανουν ουτε δεκα σελιδες για να τα γραψω. Το σιγουρο ειναι πως δεν ειναι μια σειρα ολο γλυκες, αλλα ασχολειται και με διλημματα που απασχολουν πολλες φορες τους ανθρωπους καθως και αλλα κοινωνικα προβληματα...
Ωωχ η πλατη μου. Πιαστηκα τοση ωρα να γραφω.

ΥΓ : Εχει ερθει στο χωριο μου ο Χαρι Κλιν για παραστασεις και αναρωτηθηκα : Ζει ακομα ? Ποτε δεν μου αρεσε. Τολμαει να αποκαλει τον εαυτο του κωμικο. Η κωμωδια δεν ειναι το ιδιο με την επιθεωρηση... Μονο στα αρχαια χρονια :-P. See ya !

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Χρόνια και ζαμάνια, ε ? Η αληθεια ειναι οτι το εχω παραμελησει λιγακι αυτο το ιστολογιο που εχω το θρασος να το ονομαζω blog. Περιεργο πραγμα ! Ολη τη χρονια ειμαι σε διαρκη κινηση, ξυπναω απο τις εφτα, διαβαζω, γραφω χωρις δυσαρεσκεια ( ναι, ειμαι μαζοχα ),και τωρα, με το που εκλεισαν τα σχολεια... κατεβασα ρολα. Ολο στις δεκα ξυπναω και εκνευριζομαι γιατι ειναι σα να εχει παει η μιση μερα χαμενη.

Κανονικα εχω κι αλλα να γραψω αλλα πρεπει να φυγω.
Εις το επανειδιν ! ( Auf Wiedersehen που λενε και οι φιλοι μας οι Γερμανοι )