Διάλειμμα!

"Μα πώς γίνεται η εξεταστική να είναι η πιο δημιουργική περίοδος;" είναι μια φράση που ακούγεται ηλεκτρονικά και... αναλογικά αυτές τις μέρες. Εξυπακούεται ότι πρόκειται για ρητορικό ερώτημα. Από τη μια ψάχνουμε υποσυνείδητα αφορμή να απομακρυνθούμε από τα συγγράμματά μας κι από την άλλη το "αναγκαστικό" και δη απαιτητικό διάβασμα αναγκάζει το μυαλό να στροφάρει πιο γρήγορα... Είναι συνεπώς πολύτιμες αυτές οι εκρήξεις έμπνευσης ή δημιουργικότητας και πρέπει να τις εκμεταλλευόμαστε κατά το δυνατόν...
Έτσι, για την υπεράσπιση (ακόμα και) της ονειροπόλησης. 

Λίγο δύσκολο βέβαια να ξεχυθούν πεταλούδες από το Αστικό Δίκαιο..

Για γέλια ή για κλάματα;

Τις προάλλες η αδερφή μου -Α' Λυκείου- πήγε με το σχολείο σινεμά, συγκεκριμένα στην "Κλέφτρα των βιβλίων" και όταν επέστρεψε μας διηγήθηκε τα εξής:
[Προσοχή, spoiler!]

-Στα νευραλγικά σημεία της ταινίας, την αφήγηση της ταινίας κάνει ο Χάροντας με μακάβρια γλυκύτητα. Το γεγονός αυτό υπονοείται μεν, εμμέσως πλην σαφέστατα δε. Ωστόσο σε όλη τη διάρκεια του έργου ακούγονταν ερωτήσεις τύπου: "Καλά, ποιος αφηγείται;"

-Η ταινία διαδραματίζεται την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάποια στιγμή αναφέρεται και ο "Φύρερ". Απορία εκ του κοινού: "Ποιος είναι αυτός;"
Απάντηση από πρόθυμο φωστήρα: "Νομίζω γραμματέας του Χίτλερ.."

-Σε κάποιο σημείο του φιλμ, ένας ήρωας λέει "Η μνήμη είναι ο γραφιάς της ψυχής όπως είπε και ο Αριστοτέλης..." Ακολούθησε έξαλλο χειροκρότημα από τη νεολαία μας!

Τι ακούσαμε σήμερα 0.3

Μέσα στο μετρό -και πάλι- ζευγαράκι ψουψουρίζει. Εκείνος την τραβάει από τη μέση πάνω του. Εκείνη λέει χαδιάρικα "Έλα, μη μ' αγκαλιάζεις και γίνουμε ρεζίλι!" Ογδοντάρηδες γαρ και οι δυο... Ωραίοι, ερωτύλοι, ογδοντάρηδες!

Τι ακούσαμε σήμερα 0.2

Ομόνοια, μετρό. [Please mind the gap, between the train and the platform]
~Κάποιος άνθρωπος που μιλούσε μόνος του:
"Ε, βέβαια γιατί υπάρχουν και μακρυχέρηδες.. Εγώ όμως ούτε ταυτότητα έχω, ούτε κινητό.. λίγο μαυράκι μόνο έχω.. Λίγο μαυράκι την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα!"

Τι ακούσαμε σήμερα 0.1

Ένα εκ βάθους καρδίας: "Ωχ Παναγία μου!"
 (Νεαρός βλέποντας τις δυο φίλες του να μπαίνουν σε ένα ακόμα μαγαζί στην Ερμού)

Χρόνια πολλά στο μπλογκ!

Τέταρτη επαίτειος αυτού του συμφοριασμένου ιστολογίου. Πόσο άλλαξε, πόσο άλλαξα σ' αυτά τα χρόνια... Μικρές κι απροσδιόριστες αλλαγές που ωστόσο σε κάνουν να νιώθεις "άλλος άνθρωπος" από τον δεκαεξάχρονο εαυτό σου.
Διαπιστώνω επίσης αυτόν τον καιρό ότι το σημείο των πανελλαδικών είναι τελικά πολύ κρίσιμο για την μετέπειτα ζωή σου. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει αμέσως μα παρατήρησα πως ενώ ήμουν πιο "σπιτόγατα", ξαφνικά ήθελα και θέλω να είμαι συνέχεια έξω, δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ σε μεγάλα κείμενα, έχω γίνει λίγο πιο ανυπόμονη και λίγο πιο πολυπράγμων...

Συμβουλές γενικής φύσεως προς πρωτοετείς

1. ΜΗ ΜΑΣΑΣ:

-Να ρωτάς (συμφοιτητές, υπαλλήλους, περαστικούς, τον οδηγό του λεωφορείου...) ποτέ δε βγαίνει σε κακό! Από το πού βρίσκεται μια αίθουσα, φωτοτυπεία στη γειτονιά, πότε και πώς θα βγει το πάσο, πού πάει το τάδε λεωφορείο...

-Να μη "φοβάσαι" να μιλάς με οργανωμένους σε παρατάξεις φοιτητές, αλλά επίσης να μη διστάζεις να λες όχι όταν σου ζητάνε κινητό. Ζήτα εσύ το δικό τους αν θες. Μην αφήνεις να σε πατρονάρουν!

-Να να κάνεις ερωτήσεις στο μάθημα ή να λες τη γνώμη σου.

- Να πιάνεις κουβέντα και να συστήνεσαι με τους συμφοιτητές σου (όταν κάθεστε π.χ. δίπλα-δίπλα, όταν περιμένετε σε κάποια ουρά για σίτιση/εγγραφή/βιβλία..). Ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να πέσεις πάνω σε κάποιον με τον οποίο να έχετε κοινά ενδιαφέροντα. Είναι σαν άτυπη συμφωνία, στις σχολές όλοι είναι ορθάνοιχτοι σε νέες γνωριμίες!
 
2.
Καλύτερα ξεκίνα το διάβασμα, έστω και λίγο, από την αρχή, γιατί αν τα αφήσεις για την εξεταστική θα τρέχεις και δε θα φτάνεις.

3. Το νου σου για ανακοινώσεις στο σάιτ της σχολής!

4. Μην ξεχνάς ότι μπορείς να βρεις βιβλία σχετικά με τα μαθήματα στη βιβλιοθήκη της σχολής και να βγάλεις φωτοτυπίες.