Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Πρόσφατα έτυχε να ακούσω κάποιο γνωστό μου να μιλάει ( με αυτή τη μιζερίλα στη φωνή, η οποία μου τη δίνει αφάνταστα ), να μιλάει λοιπόν για το "πικρό ποτήριο" που ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πιει σ' αυτή τη ζωή... Και σκέφτομαι πως ύπαρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων ( και όχι από τους φτωχούς ) που έχει ως απώτερο σκοπό της ζωής του να παραπονιέται για αυτό το έρημο το πικρο-ποτηράκι, τη στιγμη που ο Θεός μας έχει δωσει το κέρας της Αμάλθειας ( για να συνεχισω τις μεταφορές ). Άλλωστε χωρίς αυτο το πικρο-ποτηράκι δεν θα νιώθαμε την πραγματική γλύκα της ζωής... Ειδικότερα μάλιστα, όταν πρόκειται για πρόβλημα επί των υλικών αγαθών, έχω να παρατηρήσω το εξής : Όταν δεν έχεις πολλά πράγματα, δεν έχεις και την έννοια ότι θα τα χάσεις...   

Δεν υπάρχουν σχόλια: