Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Ναι ρε, θέλω να πάω εκκλησία!

Διαβάζω πως ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές. Άλλο ένα σπουδαίο επίτευγμα από την κυβέρνηση. Νομίζω πως με την ψήφιση αυτού του νόμου υπογράψαμε την καταδίκη μας ως κράτος.
Αλλά πρώτα ας κάνω μερικές διευκρινίσεις. Δεν είμαι θρησκόληπτη, ούτε θρησκομανής (αν υπάρχει τέτοιος όρος), ούτε τυπολάτρης, ούτε χρυσά αυγά (αυτοί είναι οι πλέον αντίχριστοι), ούτε τίποτα σχετικό. Είμαι απλώς ένας άνθρωπος που πιστεύει στο Θεό σύμφωνα με την ορθόδοξη πίστη. Ως εκ τούτου η Κυριακή ημέρα (δηλαδή η μέρα του Κυρίου) είναι εξαιρετικά σημαντική για μένα και -κανονικά- για όλους τους χριστιανούς. Πρώτα απ' όλα για τη Θεία Λειτουργία. Είναι μια-δυο ώρες από τις 168 της εβδομάδας (περίπου το 0,03% για τους αριθμολάγνους) κατά τις οποίες νιώθω λίγο πιο κοντά στο Θεό, ακούω τα λόγια του και παίρνω δύναμη από Αυτόν. Πέραν τούτου, όλη η υπόλοιπη αναστάσιμη αυτή μέρα είναι αφιερωμένη στο Θεό και επομένως μόνο με καλά -και όχι κερδοφόρα- έργα (θα έπρεπε να) ασχολούμαστε.
"Και πόσοι νομίζεις ότι πάνε εκκλησία και τα λοιπά κουκλίτσα μου; Για τους περισσότερους Ελληνες, τίποτα δε λέει η Κυριακή από θρησκευτικής απόψεως τουλάχιστον", θα έλεγαν πολλοί. Ωστόσο ακόμα η επίσημη θρησκεία του κράτους είναι η ορθόδοξη χριστιανική αν δεν απατώμαι. Επίσης, αν δεν απατώμαι, κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο διασκορπίζονται διάφοροι πολιτικοί σε όλη την περιφέρεια για "να παρακολουθήσουν με κατάνυξη τη Θεία Λειτουργία", να τους πάρουν οι κάμερες και να μαζέψουν ψηφαλάκια-πόντους από το ανάλογο κοινό. Αυτό για μένα είναι το χειρότερο από όλα. Και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο δε γίνεται!
Και το ίδιο ισχύει και για τους "απλούς" πολίτες. Όχι να κατεβάζουμε ό,τι βρισίδι ξέρουμε στο Χριστό, στην Παναγία και τους αγίους (μα γιατί να το κάνει αυτό, ακόμα κι ένας άθεος;), να μην πατάμε πόδι στην εκκλησία, να τρώμε σουβλάκια Μεγάλη Παρασκευή και μετά να απαιτούμε από το Θεό να σώσει την Ελλάδα, και μόλις αρρωστήσει το παιδί "βόηθα Παναγία μου"... Και την Κυριακή του Πάσχα, φίσκα οι εκκλησίες, "για το καλό". Ποιο καλό αναρωτιέμαι... Υπάρχουν φυσικά και οι δηλωμένοι άθεοι, που κατά τη γνώμη μου είναι τελικά και οι πιο ντόμπροι, ιδίως εκείνοι που σέβονται το πιστεύω σου. Εκείνοι έρχονται για το παραδοσιακό κομμάτι.

Για να επανέλθω και να ολοκληρώσω λοιπόν το θέμα, μετά από το σημερινό, δεν θα πρέπει να έχουμε μούτρα εθνικώς να ξαναζητήσουμε τίποτα από το Θεό, ούτε να παραπονεθούμε ότι μας εγκατέλειψε. Γιατί εμείς είμαστε αυτοί που Τον εγκαταλείψαμε.








ΥΓ: Έχω υπόψη μου ότι οι άνθρωποι γενικά είναι εναντίον του νόμου επειδή χάνουν τη μόνη σταθερή αργία στην εβδομάδα, αλλά επικέντρωσα στον τομέα που με ενδιέφερε -το γιατί είναι αργία αυτή η μέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: