Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010


Ουαου ! Σημερα εκανα παρελαση και τελικα δεν ηταν και τιποτα φοβερο (μαλλον ευχαριστο 8α ελεγα ).Γνωρισα παιδια απο αλλα σχολεια και εκανα socializing που λενε και οι Αγγλοι.Και βασικα η αποσταση που επρεπε να περπατησουμε ηταν πολυ μικρη, ουτε δεκα λεπτα... Το πιο κουραστικο ηταν το περιμενε αλλα οπως ειπα ηταν και αυτο μια ευκαιρια για δημοσιες σχεσεις.
Τα αστεια της υποθεσης:- Οπως ημασταν στημενοι ( οι σημαιοφοροι ) και περιμεναμε να ξεκινησει η παρελαση, να σου και βλεπουμε κατι δημοσιογραφους του Star και συγεκριμενα απο τη Χριστινα Λαμπυρη οπως πληροφορηθηκα. Ειχε λοιπον πολλη πλακα γιατι διπλα μας ηταν το σχολειο της αδερφης μου με παραδοσιακες στολες, και εκει που ολα τα παιδια ηταν βαλμενα σε σειρες, αρχισαν να φωναζουν και να χαιρετανε... Τα ξαναβαζουν σε σειρες, εμφανιζεται παλι η καμερα, αντε παλι τα ιδια.. Τι σου ειναι ομως η μανια της δημοσιοτητας..,. τσ τσ τσ
-Η υπουργος Παιδειας ( η Αννα Διαμαντοπουλου ) στεκοταν σε ενα βαθρο μονη της, ορθια ολη την ωρα και χειροκροτουσε η καημενη... τη λυπηθηκα.. .
-Οταν γυριζα απο την παρελαση και προχωρουσα με τη σημαια στον ωμο, σα ντουφεκι ολες οι γιαγιαδες στο δρομο και στα μπαλκονια μου λεγαν " συγχαρητηρια " και ρωτουσαν αν ειμαι " αρίστη μαθητρια " και τετοια κουφα...

Αυτα...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

τωρα 2 χρονια μετα καθολου δεν θα την λυποσουν την Διαμαντοπουλου......