Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Άνθρωποι που εμπνέουν.

Μου φαίνεται ότι κάθε Τρίτη θα γυρίζω κουρασμένη μεν αλλά χαρούμενη από το φροντιστήριο, γιατί όπως έχω γράψει και σε προηγούμενη ανάρτηση έχουμε στο μάθημα της έκθεσης μια καταπληκτική καθηγήτρια...
Καθώς γυρνούσα από το φροντιστήριο -πάντα κάνω παραγωγικές σκέψεις γιατί είναι ωραία η διαδρομή- σκεφτόμουνα πόσους καλούς καθηγητές είχα στα έντεκα χρόνια που πηγαίνω σχολείο. Κατέληξα στα εξής:
Είχα μια πολύ καλή δασκάλα στο δημοτικό, που ασχολιόταν μαζί μας, μας έμαθε να κάνουμε κατασκευές με σέρνιτ ( πηλός σαν πλαστελίνη ) και μας παρότρυνε να γράφουμε ποιήματα, μερικές φορές αντί για εκθέσεις. Η δασκάλα που προανέφερα ήταν σχετικά μεγάλη σε ηλικία και ήταν ένας άγγελος.
Οι άλλες τρεις καθηγήτριες (μια στο γυμνάσιο, μια στα αγγλικά, και μια στο φροντιστήριο Ελληνικών) που με έχουν εμπνεύσει στη μέχρι τώρα ζωή μου, έχουν κοινά χαρακτηριστικά: ενδιαφέρον για τα παιδιά, ενδιαφέρον και μεράκι για το μάθημα, αναζητούν τρόπους να κάνουν το μάθημα πιο ελκυστικό και προσπαθούν να μας "ανοίξουν τα μάτια", να μας καλλιεργήσουν συνολικά σαν ανθρώπους. Να μας κάνουν ανθρώπους. Επίσης είναι και οι ίδιες άνθρωποι ανοιχτοί, ψαγμένοι, με κέφι, με χιούμορ, με ευγένεια, με άλλα λόγια άνθρωποι που ευχαριστιέσαι να τους συναναστρέφεσαι. Α, και αυτές οι τρεις καθηγήτριες -παντρεμένες ή όχι- δεν έχουν παιδιά... Λογικό. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι που δεν έχουν παιδιά να ήταν τόσο παραγωγικοί για την κοινωνία.
Πάντα αναρωτιόμουν αν αυτού του τύπου καθηγήτριες (οι σπάνιες) αντιλαμβάνονται το καλό που κάνουν σε τόσα παιδιά που περνάνε από τα χέρια τους. Νομίζω πως σε όλα αφήνουν μικρά ή μεγάλα φωτεινά σημάδια. Εγώ πάντως αισθάνομαι ευγνωμοσύνη, αλλά είναι δύσκολο να την εκφράσεις έτσι απλά γιατί μετά τον φέρνεις σε δύσκολη θέση τον άλλο... Είναι και μετριόφρονες! Ελπίζω να το καταλαβαίνουν χωρίς λόγια...






ΥΓ1(άσχετο): Κατεβαίνοντας τις σκάλες στο φροντηστήριο, άκουσα μια κοπέλα να λέει σε μια άλλη: Αύριο κλείνω τα δεκαοχτώ. -Και χαίρεσαι; της λέει η άλλη. -Μπα, δεν μ' αρέσει που μεγαλώνω...

ΥΓ2(άσχετο): Έλεγε ένας παλιός ακτιβιστής που είχα πολεμίσει με τον Τσε Γκεβάρα και αργότερα υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Greenpeace : "Παλιά, επανάσταση ήταν να αλλάζεις τον κόσμο. Τώρα επανάσταση είναι να μην αλλάζεις εσύ..."

Δεν υπάρχουν σχόλια: