Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Εμείς και το Σύμπαν.

Κοιτάω έξω απ' το παράθυρο αυτή τη στιγμή. Ο ήλιος έχει χαμηλώσει και έχει μπει μπροστά του ένα μεγάλο μπλε σύννεφο με χρυσαφιές άκρες. Ο υπόλοιπος ουρανός είναι απαλό γαλάζιο και λίγο ροζ. Τα πουλιά κελαηδούν, ένας κύριος ποτίζει τις γλάστρες του απέναντί...  Ακόμα και η Αθήνα που απλώνεται άμορφα στο λεκανοπέδιο, φαίνεται όμορφη αυτήν την ώρα. Ξαφνικά σκέφτομαι ότι το χειμώνα ο ήλιος έδυε πολύ πιο αριστερά και αυτό επειδή αλλάζει η κίνηση της γης και η απόστασή μας απ΄τον ήλιο. Αυτόματα προσπαθώ να φανταστώ την κίνηση της στο διάστημα και.. Μα πώς γίνεται αυτό; Πώς γίνεται ο ήλιος ο ηλιάτορας που τόσο έχουμε τραγουδήσει να είναι μια τεράστια μπάλα από ήλιο και άλλα αέρια που φλέγονται και δημιουργούν εκρήξεις; Πώς γίνεται τα αστέρια που τόση έμπνευση και ομορφιά μας γεμίζουν, να είναι σαν τον ήλιο κι ακόμα πιο άγρια;  Έξω από αυτή τη γαλάζια ατμόσφαιρα γίνεται το σώσε. Κομήτες, μετέωρα, εκρήξεις, πλανήτες που καταστρέφονται, άλλοι γεννιούνται,  μαύρες τρύπες...
Και 'μεις μοναχούληδες μέσα σε μια απίστευτα τεράστια απόσταση μέσα στο σύμπαν.. Ζούμε, πεθαίνουμε,πιστεύουμε, γελάμε, κλαίμε, σκοτωνόμαστε, αγαπάμε.... Ωστόσο μπορούμε να τα χωρέσουμε όλα αυτά στο κεφάλι μας! Παλεύουμε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί αυτό το τεράστιο ρολόι! Ονειρευόμαστε! Εν τέλει αν το καλοσκεφτεί κανείς, εντελώς επιστημονικά ισχύει ό,τι είπε ο Σαίξπιρ: ¨Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από την ύλη των ονείρων". Κι αυτό είναι αλήθεια αν αναλογιστούμε πως είμαστε φτιαγμένοι από ό,τι υπάρχει στο σύμπαν, από στοιχεία που μπορεί να ήταν κάποτε κομμάτια αστεριών...


Πώς το είπε ο Κούντερα; Αν υποθέσουμε πως είχαμε κάμποσες ζωές αφού πεθάνουμε και πηγαίναμε κάθε φορά σε άλλον πλανήτη Γη, αλλά θυμόμασταν τι είχε γίνει στον προηγούμενο, αισιόδοξος είναι αυτός που πιστεύει ότι στην Γη νούμερο 5 τουλάχιστον δε θα σφαζόμασταν. Απαισιόδοξος είναι αυτός που δεν το πιστεύει. Προσωπικά θέλω να το πιστεύω. Αλλά θα προτιμούσα να γίνει στον πλανήτη Γη νούμερο 1.


Δεν υπάρχουν σχόλια: