Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Κατεβάζουμε ρολά

Εφόσον δε βλεπόμεθα, τι "θα" και τι "οψόμεθα" έλεγε ο τροβαδούρος Νικόλας Άσιμος. Και φέτος δε βλεπόμεθα ούτε με τους εαυτούς μας διότι είμαστε Τρίτη Λυκείου, πάει να πει ιντερνετικά και κοινωνικά ψιλο-νεκροί. Ο χρόνος γίνεται είδος πολυτελείας, σαμπάνια. Η τουαλέτα φαντάζει ένας μικρός οικιακός παράδεισος, όπου έχεις την ευκαιρία να τα κλείσεις όλα απ' έξω και να μείνεις λίγο μόνος με τον εαυτό σου. Κάθεσαι στη λεκάνη σα να λέμε, αδειάζεις τ' άντερά σου, αδειάζεις και το κεφάλι σου. Για λίγο. Και μετά πάλι στο χάος... Συνεπώς, απειράριθμοι αγαπητοί μου αναγνώστες ξεχάστε τις αναρτήσεις για φέτος. Δεν είναι μόνο η έλλειψη χρόνου, αλλά η πνευματική κούραση. Γιατί βάλε τώρα με το νου σου: γράφε εκθέσεις για το σχολείο, άλλες για το φροντιστήριο, ερωτήσεις στο γνωστό, μετάφραση το άγνωστο -καλά γραμματική εννοείται τη διαβάζεις μόνος σου, να στο πω χρειάζεται;-, βάλε πηγές στην ιστορία, κλίσεις στα λατινικούλια και λίγη βιολογία και είμαστε κομπλέ. Το φοβερό είναι ότι αυτή τη χρονιά πρέπει να γίνεις ο Προκρούστης της γλώσσας. Να παίρνεις τεράστια κείμενα και να τα κάνεις δέκα λέξεις, και να παίρνεις μια κουτσουλιά σχόλιο και να τα κάνεις μια σελίδα Α4. Αυτό είναι ό,τι σιχαίνομαι περισσότερο! Σάλτσες τόσες που να μη φαίνεται το φαΐ. Ευτυχώς μόνο στο γνωστό στο ζητάνε αυτό, να δούμε πώς θα τα βγάλω πέρα.. Μιλάμε, έχω φάει φρίκη, αλλά ας ελπίσουμε ότι αυτή η εβδομάδα ήταν το πατατράκ και πως θα στρώσουν τα πράγματα. Θα κουραζόμαστε, αλλά πιο οργανωμένα!
Οπότε, τα λέμε το νωρίτερο τα Χριστούγεννα υποθέτω. Βέβαια ποτέ δεν ξέρουμε τι μας περιμένει, οπότε μπορεί και το καλοκαίρι!

Hasta la victoria siempre!

1 σχόλιο:

vasbouras είπε...

εγω θα το πώ στα Λατινικά
Αut viam inveniam aut faciam
(ή θα βρούμε τον δρόμο ή θα τον φτιάξουμε)

Η απαισιοδοξία είναι θέμα διάθεσης.

Η αισιοδοξία είναι θέμα θέλησης