Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Η συναυλία του καλοκαιριου... που έγινε φθινόπωρο

Την Κυριακή ήταν η συναυλία του Γιάννη Αγγελάκα στο Θεάτρο Βράχων - Μελίνα Μερκούρη.
Γενικά ήταν μια πολύ ωραία συναυλία, με τραγούδια πιο πρόσφατα (από τη Γελαστή Ανηφόρα), αλλά -εννοείται- και τα κλασικά (Σιγά μην κλάψω, Γιορτή, Δρόμος και άλλα). Θα θέλαμε ίσως λίγα ακόμα, μα από τη μια η ώρα ήταν δώδεκα και πολύς κόσμος έμενε μακριά και την επόμενη είχε δουλειές, σχολεία (εκτός από την αδερφή μου είδαμε και μερικά άλλα σχολιαρόπαιδα). Κι από την άλλη, εδώ που τα λέμε ήταν και το κοινό λιγάκι χλιαρό (δηλαδή όχι αρκετά πωρωμένο) και δεν ζήτησε δεύτερο ανκόρ... Εγώ, η αδερφή μου και η Πολυτίμη, ίσως επειδή δεν τον είχαμε ξαναδεί από κοντά πωρωθήκαμε τρελά. Ο άνθρωπος τα έδωσε όλα όπως επίσης και οι μουσικοί του, ο περίφημος Τίτος... Τα φωτορυθμικά ηλέκτριζαν την ατμόσφαιρα...
Μας άρεσε που όταν άρχισαν κάποιοι να φωνάζουν τα κλασικά "Φασίστες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες", εκείνος είπε πως δεν του αρέσουν τέτοια συνθήματα και πως ο φασισμός αντιμετωπίζεται μόνο με την ψύχραιμη σκέψη. Υπέρτατος!

Η συναυλία εννοείται αφιερώθηκε στον Παύλο Φύσσα χωρίς πολλά λόγια...


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

E οχι και χλιαρο κοινο, μια χαρα σιγονταρισμα του καναμε.. 4 φορες ωωω ωωωωω ωωω.. =P ♥