Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Η Αθήνα τη νύχτα...


  Τις προάλλες καθομουνα απο τις εντεκα μεχρι τις δωδεκαμιση και ακουγα παλια ελληνικα τραγουδια : Χατζιδακη, τη μουσικη του Ζορμπα, Πολιτικη Κουζινα, απο ελληνικες ταινιες κτλ. Αναμεσα σε αυτα και η "Αθηνα τη νυχτα" :



Η Αθήνα την νύχτα
αρχόντισσα μοιάζει
κυρά, ξελογιάστρα χρυσή
Ψηλά στα αιθέρια
ασήμι τ΄αστέρια
και μες στα ποτήρια κρασί

Η Αθήνα τη νύχτα
φοράει κορώνα
φεγγάρι που λάμπει χλωμό
Βιτρίνες και φώτα
χαρούμενη νότα
και γλέντι χωρίς τελειωμό

Κομψή θεατρίνα
την νύχτα η Αθήνα
κρατά της ζωής τον ρυθμό...

Ανοιξα λοιπον το παραθυρο να την απολαυσω και ομολογω πως ενοιωσα λιγη περιφανια για την πολη μου, ετσι οπως ελαμπε μεσα στη νυχτα... Βεβαια μετα απο μια πιο προσεκτικη ματια και μερικες σκεψεις, συνειδητοποιησα οτι η Αθηνα μαλλον πιο πολλα ασχημα εχει παρα καλα... Ηχορυπανση, φωτοχημικο νεφος, καυσαερια, σκουπιδια και αλλα πολλα.Ωστοσο μερικες φορες, ε τι να κανουμε, πεφτω σε συναισθηματισμους... Διοτι η Αθηνα δεν φταιει για το πως εχει γινει... Αλλοι φταινε... Και εκεινη μοιαζει με ξεπεσμενη αριστοκρατισσα που αν και φτωχη πλεον, κραταει τα παλια της στολιδια: την Πλακα,το Θησειο, την Ακροπολη, το φως, τις ηλιολουστες Κυριακες, τον αττικο ουρανο... Τα κραταει φυλαγμενα και οταν τα βγαζει ξαναβρισκει την παλια της γοητεια...

Μα τι με επιασε σημερα ?

Δεν υπάρχουν σχόλια: