Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Ε.Ρ.Τ.

Αχ Μάνο, σήκω από το μνήμα σου!
Ξεγλίστρα άυλος,
πιάσε την άκρη του Τρίτου από το Μέγαρο
και σύρε τη σ' όλα τα ραδιόφωνα απανταχού της γης.
Σήκω Μάνο,
θέλουν να κλείσουν το σπίτι που μας μεγάλωσε...
θέλουνε να μας πνίξουν τα σκουπίδια...
διατάξανε βομβαρδισμό της Λιλιπούπολης...
Σήκω σου λέω, ξύπνα, να βάλεις μια τάξη!
Να πεις: "Το τέρας δεν θα καταπιει τον πολιτισμό."
ή κάτι άλλο απρόσμενο με το δικό σου μόνο τρόπο.
Να σιγήσει η "δεξιά". Να σιγήσει η "αριστερά"
Και μες στη σιωπή να ηχήσει το οικείο μας Σήμα.
Να επιστρέψεις στη γαλήνη σου...

Λιλιπουπολίτισσες, Λιλιπουπολίτες,
είμαστε ένα από παιδιά, το ξέρετε.
Τα παιδιά δεν ξεχνούν.
Και τα παιδιά που υπήρξαμε δεν θα σβηστούν.


(Αφιερωμένο στη στιγμή που έπεσε το σκότος. )
*****************************************


Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν ένα σοκ. Όλη μέρα δεν ξεκολλάω από την αναμετάδοση στο ίντερνετ. Προσπάθησα να γράψω ένα κείμενο, δεν ήταν όσο καλό ήθελα, είμαι συγχισμένη για αυτό δεν μπορούσα να το συγκροτήσω. Μου βγήκε σε κάτι σαν ποίημα, ένα συναισθηματικό ξέσπασμα εν πάσει περιπτώσει. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: