Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Μάλλον μάπα τα Mάπετς...


Το Σάββατο πήγα και είδα την καινούρια ταινία "The Muppets". Πήγα επειδή είμαι μεγάλη φαν των μάπετς αν και τα παρακολουθώ μόνο μέσω DVD. Το ήξερα εξαρχής ότι είχα λίγες πιθανότητες να ικανοποιηθώ από την ταινία, αλλά δεν ήξερα κιόλας τι να περιμένω.. Έχουμε και λέμε. Η ταινία ήταν αρκετά έξω από το κλίμα των ίδιων των Muppets. Ήταν υπερβολικά χαρωπή, σε σημείο που αναρωτήθηκα μήπως είχαν πάρει κάτι (οι ηθοποιοί, τα Mάπετς μια χαρά ήταν). Τι γλυκανάλατες φάτσες και ατάκες ήταν αυτές;! Επίσης πολύ αποτυχημένη η προσπάθεια να το κάνουν να μοιάζει με μιούζικαλ -μέχρι και κλακέτες είχε σε ένα σημείο-, γιατί α) τα τραγούδια ήταν κάπως πρόχειρα και β) έμοιαζαν σα γέμισμα για την ταινία. Μεγάλο παράπονό μου ήταν επίσης που δεν έδειξε όσες σκηνές και διαλόγους μεταξύ των Mαπετς θα ήθελα. Στο κάτω κάτω πήγαμε να δουμε την ταινία επειδή αγαπάμε τα μάπετ και διψάμε για λίγες "ζωντανές" εμφανίσεις ακόμα και όχι για να συμμεριστούμε το υπαρξιακό ερώτημα ενός βουτυρομπεμπέ " Είμαι μάπετ ή άνθρωπος;". Και δεν είναι επειδή είμαι πιο μεγάλη. Το έχω πει χίλιες φορές. Τα παιδιά είναι μικρά, όχι χαζά! Απ' ότι φαίνεται το πνεύμα των Μάπετ, αυτός ο συνδυασμός εξυπνάδας, πραγματικού χιούμορ και πολιτισμού -χωρίς ίχνος καθωσπρεπισμού- μάλλον είναι τελείως ξένος για τους νέους δημιουργούς ταινιών...
Πάντως, εντάξει, τουλάχιστον η γενική αίσθηση που σου αφήνει η ταινία μόλις βγεις από την αίθουσα είναι η ανεβασμένη διάθεση. Τα βρίσκει και ο Κέρμιτ με τη Μις Πίγκυ, που όσο να πεις είναι μια ηθική δικαίωση...

ΥΓ: Έπρεπε να με έβλεπε κάποιος τη στιγμή που έπαιζε κάπου στη μέση της ταινίας το theme song των Muppets. Παραλήρημα! (Άλλο παράπονο: έπρεπε να το παίξουν και στο τέλος)

ΥΓ2: 'Ηταν πάντως συγκινητικό το ότι κανείς δεν κουνήθηκε από τη θέση του πριν να πέσουν όλοι οι τίτλοι τέλους γιατί όσο έπεφταν έπαιζε το Manha Manha (too too toorooroo! ).

Μια μικρή γεύση από Μάπετς. Καλεσμένος ο Alice Cooper!

Δεν υπάρχουν σχόλια: