Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

O Captain, my Captain!

O Captain my Captain! our fearful trip is done,
The ship has weathered every rack, the prize we sought is won,
The port is near, the bells I hear, the people all exulting,

While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring;

 Μτφρ :Καπετάνιε! Ω Καπετάνιε μου!
           Το φοβερό μας το ταξίδι έχει τελειώσει.
           Το πλοίο μας ξεπέρασε τη κάθε αναποδιά
           κι
 η δάφνη που ζητούσαμε κερδήθηκε.
           Φτάσαμε στο λιμάνι.
           Ακουώ καμπάνες να χτυπούν,
           λαό που αναγαλλιάζει,
           Κι όλων τα μάτια στρέψανε στ' ακλόνητο σκαρί,
          στ' ατρόμητο και βλοσυρό καράβι.


* Δεν ξέρω ποιός έχει κάνει τη μετάφραση... 

Πρόκειται για κομμάτι από το ποίημα του Ουόλτ Γουίτμαν, το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα γιατί αποτελεί την κορύφωση μιας καταπληκτικής ταινίας,του "Dead Poets Society". Έβαλα μόνο αυτό το κομμάτι γιατί είναι το πιο αισιόδοξο. Το ποίημα γράφτηκε για τον πρόεδρο της Αμερικής, Αβραάμ Λινκολν, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1865.  Ήταν υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάργησε τη δουλεία.





Δεν υπάρχουν σχόλια: