Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Ο Καβάφης για... το γάμο William & Kate

Ο πολυαγαπημένος μου Καβάφης, αποδεικνύεται επίκαιρος για ακόμα μια φορά... Βρήκα ένα ποίημα του που ουσιαστικά είναι σα να σχολιάζει τον πρόσφατο γάμο του πρίγκιπα William και της Kate Middleton. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ιδού οι Αλεξανδρινοί βασιλείς (γραμμένο το 1912).

Μαζεύθηκαν οι Aλεξανδρινοί
να δουν της Κλεοπάτρας τα παιδιά,
τον Καισαρίωνα, και τα μικρά του αδέρφια,
Aλέξανδρο και Πτολεμαίο, που πρώτη
φορά τα βγάζαν έξω στο Γυμνάσιο,
εκεί να τα κηρύξουν βασιλείς,
μες στη λαμπρή παράταξι των στρατιωτών.

Ο Aλέξανδρος— τον είπαν βασιλέα
της Aρμενίας, της Μηδίας, και των Πάρθων.
Ο Πτολεμαίος— τον είπαν βασιλέα
της Κιλικίας, της Συρίας, και της Φοινίκης.
Ο Καισαρίων στέκονταν πιο εμπροστά,
ντυμένος σε μετάξι τριανταφυλλί,
στο στήθος του ανθοδέσμη από υακίνθους,
η ζώνη του διπλή σειρά σαπφείρων κι αμεθύστων,
δεμένα τα ποδήματά του μ’ άσπρες
κορδέλλες κεντημένες με ροδόχροα μαργαριτάρια.
Aυτόν τον είπαν πιότερο από τους μικρούς,
αυτόν τον είπαν Βασιλέα των Βασιλέων.

Οι Aλεξανδρινοί ένοιωθαν βέβαια
που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά.

Aλλά η μέρα ήτανε ζεστή και ποιητική,
ο ουρανός ένα γαλάζιο ανοιχτό,
το Aλεξανδρινό Γυμνάσιον ένα
θριαμβικό κατόρθωμα της τέχνης,
των αυλικών η πολυτέλεια έκτακτη,
ο Καισαρίων όλο χάρις κι εμορφιά
(της Κλεοπάτρας υιός, αίμα των Λαγιδών)·
κ’ οι Aλεξανδρινοί έτρεχαν πια στην εορτή,
κ’ ενθουσιάζονταν, κ’ επευφημούσαν
ελληνικά, κ’ αιγυπτιακά, και ποιοι εβραίικα,
γοητευμένοι με τ’ ωραίο θέαμα—
μ’ όλο που βέβαια ήξευραν τι άξιζαν αυτά,
τι κούφια λόγια ήσανε αυτές η βασιλείες. 

 Να εξηγήσω. Η Κλεοπάτρα είχε τρία παιδιά. Κάποια στιγμή αποφάσισαν με τον Αντώνιο, τον εραστή της και στρατηγό των Ρωμαίων, να τους δώσουν βασιλικούς τίτλους με μια λαμπρή και... χλιδάτη τελετή στο Γυμνάσιο της Αλεξάνδρειας ( ένα μεγάλο και όμορφα φτιαγμένο στάδιο ). Ο Καισαρίωνας ήταν 14 χρονών και γιος του Καίσαρα και τα άλλα δυο ήταν του Αντώνιου ( δύο και επτά χρονών ). Ο Καβάφης λοιπόν γράφει πως οι Αλεξανδρινοί πραγματικά το χαίρονταν, μιας και συνηγορούσε κι ο καιρός και η όλη ατμόσφαιρα, η γιορτινή... Ωστόσο ήξεραν πολύ καλά πως αυτή η τελετή δεν είχε κανένα νόημα, αφού μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά, ποιος ζει ποιος πεθαίνει που λέει ο λόγος. Και που τελικά έτσι έγινε, αφού ο Οκταβιανός δολοφόνησε τον Καισαρίωνα όταν ήταν 17 χρονών.

Ο Καβάφης - όπως το συνήθιζε στα ποιήματα του - μας δίνει απλώς τροφή για σκέψη. Τουλάχιστον απ' όσο έχω καταλάβει το ποίημα είναι ουδέτερο. Γιατί πραγματικά είναι προσωπική άποψη του καθενός πώς πρέπει να εισπράττουν τέτοια γεγονότα οι "κοινοί θνητοί". Για παράδειγμα, άκουσα πολλές απόψεις για τους πριγκιπικούς γάμους. Πολλοί είπαν: "Γιατί να μας νοιάξει ο γάμος ενός ανθρώπου που είναι πάμπλουτος χωρίς να έχει κάνει τίποτα;". Λοιπόν, η δικιά μου άποψη είναι ότι δεν είναι και τόσο κακό να θέλει να ξεφύγει κανείς από τη μιζέρια της καθημερινότητας και να παρακολουθήσει κάτι πιο... παραμυθένιο. Προσωπικά μου άρεσε όλη η τελετή. Η Κέιτ Μίντλετον ήταν πραγματικά πολύ όμορφη και ειλικρινά δεν μπορούσα να την κοιτάζω και να μην χαμογελάω, ειδικά όταν παντρεμένοι πια με τον Γούιλιαμ χαιρετούσαν τον κόσμο. Νομίζω είναι εξωτερικά τουλάχιστον πολύ ταιριαστό ζευγάρι. Άλλο τίποτα δεν ξέρω και η ιστορία θα δείξει... Πάντως η τελετή σε ενθουσίαζε θέλοντας και μη. Οι μουσικές, τα χρώματα, ο κόσμος, τα χαμόγελα, τα ρούχα... Φυσικα όλα εξαρτώνται από την ιδιοσυγκρασία του κάθε ανθρώπου. Εγώ το έχω ξαναπεί πως θαυμάζω κάθε τι όμορφο. Δεν μπορώ να συγκρατήσω τον εαυτό μου από το να το κάνει και για όλα φταίει ο Μπουσκάλια ! ( και εδώ που τα λέμε μ' αρέσει που είμαι έτσι ). Και στο κάτω κάτω, ο Γούιλιαμ έτυχε να γεννηθεί πρίγκιπας. Τι να κάνει να μοιράσει όλη του την περιουσία και να πάει να ζήσει κάπου αλλού; Η βασιλεία στην Αγγλία είναι κάτι παραπάνω από παράδοση και ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από έξοδα φέρνει και πολλά έσοδα... Απλά αν ψάξει κανείς την ιστορία της Αγγλίας θα δει ότι οι βασιλιάδες έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο. Υπήρχαν άκαρδοι σκληροί, αλλά και έξυπνοι και καινοτόμοι όπως η Βικτόρια και ο Αλβέρτος. Καμιά σχέση με εδώ βέβαια, που οι βασιλιάδες μας ήρθανε με εισαγωγή και ποτέ δεν τους χωνέψαμε ( και καλά κάναμε αφού λακίσανε με το πρώτο "μπου" της δικτατορίας )...

Οπότε ας ελπίσουμε και ευχηθούμε να ζήσουνε αυτοί καλά και μεις καλύτερα... :P

Δεν υπάρχουν σχόλια: